10 horrorfilms die 10/10 zijn, maar niemand herinnert het zich

Een perfecte 10/10 verschrikking film is uitzonderlijk zeldzaam en het is jammer dat enkele van de beste films van het genre bijna volledig zijn vergeten. Sinds het begin van de bioscoopfilms heeft horror steeds weer filmzalen gevuld met schreeuwende fans die op zoek zijn naar hun volgende bloedstollende sensatie. Naarmate de smaak veranderde, is ook de horror geëvolueerd om met de tijd mee te gaan.

De meest memorabele horrorfilms zijn de perfecte combinatie van terreur en filmische uitmuntendheid die de kijkers bang maakt en tegelijkertijd hun geest stimuleert met meesterlijke techniek. Hoewel horror veel legendarische films heeft voortgebracht, heeft het ook meer verborgen juweeltjes voortgebracht dan enig ander genre. Om een ​​echte horrorfan te zijn moet je onder de oppervlakte graven.

Er zijn veel redenen waarom sommige horrorfilms over het hoofd worden gezien. Sommigen debuteerden op het verkeerde moment, anderen misten de kans om een ​​groot publiek te vinden. Hoe dan ook, het wordt steeds moeilijker om echte verborgen juweeltjes te vinden. Vooral degenen die een 10 op 10 verdienen van de legioenen bloeddorstige horrorhonden die alles hebben gezien.

Deze nacht zal ik je lijk bezitten (1967)

Brazilië staat niet bekend om zijn horror, maar de beruchte Coffin Joe-serie van het land is de grootste erfenis in het genre. In Deze nacht zal ik je lijk bezitten Joe daalt neer in een klein stadje op zoek naar zijn perfecte bruid en vermoordt alle vrouwen die het niet waard zijn. De zwart-witte chiller is surrealistisch en dromerig een ongeëvenaarde sfeer creëren.

De rol van schrijver/regisseur/ster José Mojica Marins als Coffin Joe is theatraal en raar en er zitten kleine accenten van zijn eigen morbide persoonlijkheid in het personage. Het heeft veel kwaliteiten van een B-film, maar het is zo fel origineel dat het boven de gebruikelijke schlock-cinema uitstijgt . Hoewel het vervolg op Coffin Joe nooit ronduit beangstigend is, heeft het toch impact.

De reflecterende huid (1990)

Lang voordat hij Aragorn was De Heer van de ringen Viggo Mortensen speelde de hoofdrol in een unieke horrorfilm genaamd De reflecterende huid . In de jaren vijftig in Idaho begint een jonge jongen te vermoeden dat zijn teruggetrokken buurman een vampier is, wanneer al zijn vrienden dood blijken te zijn. Met grimmige noir-geïnspireerde beelden De reflecterende huid is een goed gemaakt stukje cinema.

pixel7

De gruwel is impliciet en het verhaal is extra griezelig omdat het door de fantasie van een kind wordt gefilterd . De sombere vlaktes van Idaho worden tot in de perfectie benut, aangezien de achtergrond van het verhaal en schilders als Andrew Wyeth duidelijk de inspiratie vormden voor de beelden. Het is een film over de verschrikkingen van verdriet en de donkere kant van de Amerikaanse naoorlogse ervaring.

Mei (2002)

Hoewel Kunnen is een horrorfilm die bijna niemand zich herinnert zijn reputatie groeit langzaam . De film gaat over een outcast tienermeisje dat moeite heeft om betekenisvolle verbindingen te leggen. Na een reeks omkeringen in relaties wordt May gewelddadig. Het eigenzinnige tiener-slecht-verhaal is ten dode opgeschreven, maar Kunnen daaronder zit een veel rijker verhaal.

De eerste helft van de film grenst aan een charmant, donker drama, terwijl de tweede helft zich verdiept in absolute terreur. De helften zouden niet werken zonder elkaar en May's uiteindelijke wending voelt zowel beangstigend als tragisch omdat het publiek met haar gaat sympathiseren benarde situatie. De verborgen parel van Aughts zal misschien niet veel langer verborgen blijven.

Doodsdroom (1974)

Hetzelfde jaar dat directeur Bob Clark gemaakt Zwarte Kerstmis hij leverde nog een briljante horrorfilm af genaamd Doodsdroom . Nadat ze hebben vernomen dat hun zoon Andy in Vietnam is vermoord, is een echtpaar opgetogen als ze hem voor de deur aantreffen. Helaas is Andy niet meer dezelfde persoon als voorheen. Het low-budget meesterwerk is een vervolg op het klassieke Monkey's Paw-verhaal .

De film werd oorspronkelijk uitgebracht onder de titel Dood van de nacht .

De bovennatuurlijke horrorelementen zijn eigenlijk slechts een dekmantel voor de diepere thema's van de film Doodsdroom is een klaagzang over de ongeziene impact van de oorlog in Vietnam . Het is een nauwelijks verhulde verwijzing naar PTSS en het slopende effect van psychologische schade. De doelgerichte leiding van Bob Clark verheft een simplistische drive-in-monsterfilm tot een echte must-see.

Maatschappij (1989)

Brian Yuzna's Maatschappij is een perfecte horrorfilm uit de jaren 80, maar het is zo bizar dat niemand het zich herinnert . Een tiener merkt dat zijn ouders zich vreemd gedragen en langzaam ontdekt hij een onuitsprekelijke waarheid die gruwelijker is dan hij zich kon voorstellen. Om te beschrijven Maatschappij met woorden is het de film onrecht aandoen en het moet gezien worden om het te geloven.

Verankerd door gruwelijke effecten van Screaming Mad George Maatschappij is zeldzaam lichaamshorrorfilm dat is niet alleen maar het kopiëren van David Cronenberg . Het steekt de draak met de sociale elite met behulp van horrorkomedie en is niet bang om zo taboe mogelijk te zijn. Dit maakt Maatschappij een verworven smaak, maar het is een perfecte 10/10 horrorfilm voor wat hij probeert te bereiken.

Wanneer het kwaad op de loer ligt (2023)

Niemand herinnert het zich Wanneer het kwaad op de loer ligt omdat het bij de release op een streamingdienst werd gedumpt maar het is een sterke kanshebber voor de beste horrorfilm van de jaren 2020. In een klein dorpje in Argentinië ontdekt een boer vlakbij een demonische bezetenheid en probeert aan zijn kwade klauwen te ontsnappen. Bezitsfilms zijn dertien in een dozijn, maar geen enkele is zo Wanneer het kwaad op de loer ligt .

De bezetenen zijn geïnfecteerd als een ziekte die werkelijk maagkrampende effecten veroorzaakt. De plot speelt zich af als een spannende thriller waarbij de personages van de ene plek naar de andere rennen in een poging de nachtmerrie op hun hielen te ontlopen. Er is een apocalyptische ondertoon die bijna te echt aanvoelt vooral sinds de film werd uitgebracht in de nasleep van de COVID-19-pandemie.

Kijk nu niet (1973)

Het toppunt van langzame horror Kijk nu niet trekt de kijker mee totdat hij verdwaald raakt in zijn tragische en hypnotiserende wereld . Na de dood van hun dochter verhuist een stel naar Venetië om aan hun verlies te ontsnappen, maar worden schijnbaar achtervolgd door haar geest. Zo eng als Kijk nu niet is het ook pijnlijk en rauw.

Omdat het geen spannende rit van anderhalve kilometer is, herinneren de meeste fans zich het niet. Echter Kijk nu niet is een 10/10 klassieker omdat het de mogelijkheden van horror laat zien. Trauma is een veel voorkomend element in zogenaamde verheven horrorfilms van de 21e eeuw maar weinigen behandelen het onderwerp zo behendig. Wat meer is Kijk nu niet 's einde faalt altijd om nieuwe kijkers te choqueren.

Jacobsladder (1990)

Een van de beste horrorfilms van de jaren negentig Jacobsladder wordt vaak vergeten ten gunste van de populairste films van het decennium. Een Vietnamveteraan krijgt vreselijke flashbacks en ontdekt een duister geheim over zijn tijd in de oorlog. Stedelijke horror ontmoet psychologische terreur En Jacobsladder heeft ook meer dan een paar schokkende jump-scares.

Abonneer je op Hidden Horror Gems en Deep Dives

Wat zo briljant is aan de film, is dat hij nooit het contact met zijn thema's verliest. Er is sprake van een hartverscheurende tragedie Jacobsladder dat wordt eigenlijk gediend door de horrorelementen. Jacobs zoektocht naar innerlijke vrede maakt hem tot de perfecte hoofdrolspeler en het is terecht pijnlijk om hem te zien lijden. Het is een effectieve anti-oorlogsfilm en horrorfilm.

Magie (1978)

Anthony Hopkins is vooral bekend omdat hij zijn stempel op de horror drukte als Hannibal Lecter hij deed het eigenlijk als eerste Magie . Een falende goochelaar voert een buikspreker uit, maar merkt dat zijn mentale toestand wankelt terwijl zijn pop een eigen leven gaat leiden. Deels thriller en deels regelrechte horrorfilm Magie laat de kijkers tot het einde raden.

Hopkins is geweldig als Corky en hij geeft het karakter een dimensie, zodat hij tegelijkertijd sympathiek en angstaanjagend is. Er valt niet veel te doen met een geweldig buiksprekerverhaal, maar... Magie heeft een interessante dramatische verhaallijn als aanvulling op de horrorelementen . Het is moeilijk voor te stellen waarom Magie is vergeten, maar verdient zeker een heropleving.

Gluurder (1960)

Gluren Tom is de grootste tweede viool in de geschiedenis van horrorfilms, maar het is nog steeds een perfecte film van 10/10. Een seriemoordenaar die geobsedeerd is door camera's gebruikt zijn passie voor fotografie om zijn slachtoffers te documenteren terwijl hij ze vermoordt. De proto-slasher van Michael Powell is verbazingwekkend, maar het wordt over het hoofd gezien omdat het in de gigantische schaduw van Alfred Hitchcock staat Psycho .

Maanden na elkaar uitgebracht ( Gluren Tom ten eerste) doorbraken beide films in wezen dezelfde barrières. Echter Gluren Tom is veel psychologischer en eigenlijk een rijker verhaal in het algemeen. De tegenreactie hield hem een ​​tijdje tegen Psycho mocht bloeien. Er zit een subtiele schoonheid in Gluren Tom en dat leidt het publiek af van het feit dat ze getuige zijn van enkele van de beste films verschrikking .