Sci-Fi's eerste held was een vrouwelijk personage, 52 jaar vóór Ripley van Sigourney Weaver

Met sciencefiction Omdat het traditioneel een door mannen gedomineerd genre was, veranderde Sigourney Weaver's Ripley het spel voor vrouwelijke personages. Er zou echter kunnen worden beweerd dat de eerste sciencefictionfilmheld die meer dan 50 jaar geleden werd geïntroduceerd een vrouwelijk personage was. Uitgebracht in 1979 Vreemdeling perfect ondermijnde verwachtingen. Ridley Scotts film begint als een ensemblestuk voordat de bemanningsleden van de Nostromo één voor één naar beneden vallen en Ripley als de onbetwiste hoofdrolspeler achterlaten - een rol die Weaver zou spelen in nog eens drie Vreemdeling films .

Het is moeilijk om de impact van Ripley als personage en vooral als vrouwelijke held in een film te overschatten Sciencefictionfilm uit de jaren 70 . Weaver was het voortouw bij een broodnodige verandering waarvan de invloed vandaag de dag nog steeds voelbaar is Vreemdeling franchise zelf (Rain in Buitenaards wezen: Romulus ) en verder (Katee Sackhoff's Starbuck in Battlestar Galactica ).

Ripley's mix van no-nonsense badassery gecombineerd met haar aangeboren empathie en sluwe intellect maakte haar onmiddellijk tot een van de grootste sciencefictionhelden. Ripley's grootste troef was hoe ze zich aanpaste aan de xenomorfe dreiging zonder haar morele waarden in gevaar te brengen. Dezelfde kwaliteiten zijn terug te vinden in de eerste echte held van het genre.

Metropolis' Maria: de eerste held van sciencefictionfilms

Als de eerste lange sciencefictionfilm Metropolis ' hoofdpersoon kan met recht beweren de eerste echte held van het genre te zijn. Velen zouden wijzen op de mannelijke hoofdpersoon Freder Fredersen die die rol vervult, maar Maria van Brigitte Helm blijkt net zo belangrijk om Metropolis van de ondergang te redden, misschien nog wel belangrijker.

Maria fungeert vooral als boegbeeld van een klassenopstand door Metropolis - een leider waar de mannelijke arbeiders naar op zoek zijn voor instructie en hoop. Haar intelligentie en vriendelijkheid ondersteunen deze gezaghebbende invloed op de samenleving, maar Maria laat ook zien dat ze een vrouw van actie is Metropolis 'finale. Terwijl de ondergrondse stad onder water staat, beklimt Maria een controleplatform en probeert wanhopig twee hardnekkige hendels te gebruiken om het water tegen te houden.

Het beeld van Maria die boven de stad uitsteekt tegen een apocalyptische achtergrond van overstromingen en verwoestingen die zich inspannen om de dubbele hendels in beweging te brengen, heeft het soort epische actiekwaliteit waarvan je zou verwachten dat een sciencefictionfilm met een groot budget zijn hoofdheld zou kunnen veroorloven. Het is een scène van lef en lichamelijkheid die niet bepaald gebruikelijk is bij vrouwelijke personages Metropolis ' tijdperk.

Door veel van Metropolis Freder Fredersen is een beetje nutteloos omdat zijn voorrecht het vermogen om echte verandering teweeg te brengen in de weg staat. Uiteindelijk komt hij er wel achter, maar het is gemakkelijk om Maria te zien als de betrouwbaarste van de twee - degene die je tijdens een crisis in je hoek zou willen hebben. En ja hoor, het is deze kwaliteit die Maria's status als de eerste echte held van de sciencefictionfilm versterkt.

Waarom Metropolis niet als een feministische film kan worden beschouwd

Maria is zeker een heroïsch personage en dat is waar Metropolis toont haar op een manier die voor die tijd vooruitstrevend was. Ze is een politieke revolutionair die een bijdrage van onschatbare waarde levert aan 'het redden van de dag', wat meer is dan sommige moderne films met vrouwelijke personages kunnen. Over het algemeen echter Metropolis is eerder conservatief dan progressief in zijn genderpolitiek.

Maria is gebaseerd op het bijbelse ideaal van het moederschap (zie de naam), dus haar karakter draait grotendeels om die stereotiepe maatschappelijke rol. Zelfs als ze de hendels in werking stelt Metropolis 'finale, het is van de stad kinderen Maria is aan het sparen. Wanneer Maria's robotkloon verschijnt, fungeert de presentatie ervan als een Babylon-achtige verleidster als een stilzwijgende waarschuwing tegen seksueel bevrijde vrouwen. In termen van vrouwelijke personages in bredere zin verschijnt de belangrijkste na Maria (Hel) niet eens op het scherm. Alle vrouwen die op de achtergrond worden gespot, zijn moeders of objecten van verlangen.

Als zodanig is het moeilijk om dat idee te koesteren Metropolis bevat geen vrouwonvriendelijke ondertoon. Tegelijkertijd is het ook moeilijk te ontkennen dat Maria dat is Metropolis ' meest uiterlijk heroïsche figuur en de eerste held in een speelfilm sciencefiction film... zelfs als ze Aliens niet achtervolgt rond een ruimteschip.