De biopic van Bruce Springsteen legt een groot gebrek in het genre bloot
Springsteen: Verlos mij uit het niets probeert het verhaal van de legendarische rocker te vertellen, maar legt feitelijk een fundamentele fout in de moderne biopic-trend bloot. Kroniek van de productie van Springsteens uitgeklede klassieker Nebraska de film analyseert de singer-songwriter op een kruispunt in zijn carrière. De biopic heeft middelmatige recensies en een verschrikkelijke box office opgeleverd.
Het falen ervan kan worden toegeschreven aan een matige box office in het algemeen, maar het spreekt ook over een groter probleem met biopics. Verlos mij uit het niets is slechts de laatste in een reeks van films over muzikanten maar het heeft het succes van zijn voorgangers niet opnieuw gecreëerd. De Springsteen-film begaat echter dezelfde zonden als zijn tijdgenoten.
Bevrijd mij uit het niets heeft niet veel te zeggen
De biopic van Bruce Springsteen vertoont dezelfde fundamentele fout die de meeste muziekfilms bevatten, namelijk een gebrek aan standpunt . Hoewel biopics waargebeurde verhalen zijn die op het scherm tot leven komen, moeten ze toch het resultaat zijn van een visioen. Verlos mij uit het niets heeft weinig te zeggen over het onderwerp, wat een verspilling van potentieel is.
Bombastische muziekfilms zoals Boheemse Rapsodie En Raketman kamp met hetzelfde probleem, maar zijn in staat hun tekortkomingen te verbergen met overdreven stijl en enorme productieaantallen . Het rauwe en emotionele verhaal van Verlos mij uit het niets geeft de film niets om zich achter te verschuilen. Het is echter zo vlak en oninteressant dat het geen echt inzicht in het onderwerp geeft.
Als de film fictief was Verlos mij uit het niets zou een saaie en zinloze oefening in wielspinnen zijn die waarschijnlijk nog slechtere recensies zou hebben gekregen. De toegevoegde intriges ervan gaat over Bruce Springsteen is nauwelijks genoeg om te verbergen dat het niets biedt op het gebied van filmische visie. Het filmverhaal wordt totaal verlaten.
Uitstekende autobiografie van Bruce Springsteen Geboren om te rennen Er zijn honderden pagina's met verhalen, overpeinzingen en geschiedenis van de man zelf, maar Verlos mij uit het niets is eeuwig opgesloten in het perspectief van een buitenstaander . In tegenstelling tot de bovengenoemde muziekbiopics had de Springsteen-film een diepere betekenis uit de productie van het meest persoonlijke album van de muzikant kunnen halen.
Zelfs de flashbacks naar zijn jeugd voelen vaag aan en missen specificiteit, bijna alsof ze uit iemands leven zouden kunnen komen. Dit staat in schril contrast met de verhalen die Springsteen in zijn boek vertelt, die hartverscheurend en betekenisvol zijn en duidelijk vormgeven aan wie hij als volwassene werd.
Niet elke muzikant heeft een biopic nodig
Hollywood is ervan overtuigd dat de levens van succesvolle muzikanten onmiddellijk interessant zijn en het verdienen om verfilmd te worden. Dit is eenvoudigweg niet waar en is vertoond in een reeks saaie films waarin niets over het onderwerp te zeggen valt. Het leven van Bruce Springsteen is lang niet zo interessant als de muziek die hij maakt en het heeft zeker geen natuurlijk verhaal.
Biopics zoals Ed Hout En Lincoln hebben een beperkte focus en halen een diepere betekenis uit details uit het echte leven. De meeste moderne muziekbiopics worstelen hiermee Kies consequent onderwerpen met veel naamswaarde, maar weinig anders te bieden qua verhaal. Bruce Springsteen is theoretisch genoeg om kaartjes te verkopen, maar zelfs dat werkte niet.
Gezien het rijke tapijt dat de rocker door zijn liedjes weeft Springsteen: Verlos mij uit het niets hoefde niet in dezelfde valkuilen te trappen als zijn tijdgenoten. Helaas keek de biopic meer naar de man in plaats van naar de thema's achter zijn werk en leverde het dus geen interessant verhaal op.
