Ghostwriting-debat: wanneer overtroeft succes het kunstenaarschap?
Het begon met een onschuldig internetdebat dat uitmondde in een regelrechte existentiële crisis over wat het betekent om van muziek te houden. Een vreemde online prees Kanye West als een van de grootste rappers ter wereld. Ik herinnerde hem eraan dat West, naar eigen zeggen, ghostwriters heeft gebruikt .
Terwijl hij mij een standje gaf, gebruikte de persoon het woord 'pretentieus' om mensen zoals ik te beschrijven die er niet tegen kunnen dat artiesten anderen gebruiken om hen te helpen bij het schrijven van songteksten. De man noemde zichzelf toen een echte muziekfan, omdat hij van liedjes kan genieten, ongeacht hoe ze tot stand zijn gekomen.
Ik schoot terug door dat aan de westerse loyalist voor te stellen hij houdt misschien iets meer van beroemdheden dan van muziek want als hij echt een gepassioneerde muzieknerd was, zoals hij beweerde, zou hij erachter komen wie de teksten van West heeft geschreven en deze ook prijzen, niet alleen de enige beroemde persoon die hun woorden heeft uitgesproken.
Sommigen vragen zich misschien af waarom het ghostwriter-debat vaker voorkomt in hiphop dan in andere genres, wat zeker het geval is.
Waarom ghostwriters in hiphop minder geaccepteerd worden
Als muziekfans zoals ik zijn, vinden ze het niet erg dat sommige artiesten anderen gebruiken om hun teksten te schrijven, zoals degenen die zichzelf in de eerste plaats als vocalisten bestempelen. Ik denk bijvoorbeeld niet dat mensen zoals ik zich ergeren aan artiesten als Céline Dion of Maria Carey het gebruik van een geest of co-schrijver, aangezien hun vocale capaciteiten de belangrijkste attractie zijn.
Maar als een rapper maar blijft doorgaan over hoe getalenteerd hij of zij is en die persoon op de lijsten van de grootste rappers terechtkomt, stoort dat veel mensen, namelijk muziekpuristen. Voor één hiphop is gebouwd rond het idee dat rappers hun eigen verhaal vertellen door hun teksten niet iemand anders het voor hen te laten doen.
Stel je een rapper uit The Bronx voor, laten we zeggen die zijn of haar ervaringen met het leven in hun buurt in New York City beschrijft, maar later wordt vastgesteld dat iemand anders hun ervaringen voor hen heeft beschreven. Wiens verhaal wordt er in dat geval eigenlijk verteld?
Het is een punt dat de Atlanta-rapper Quentin Miller maakte in 2023 terwijl hij op de Nog een keer podcast. De meeste mensen zijn waarschijnlijk bekend geworden met Miller tijdens de ruzie in 2015 tussen Drake en de Philadelphia-rapper Meek Mill, die zei dat Miller Drake's liedjes schreef.
De OVO-rijmer ontkende de bewering later tijdens een interview met DJ Semtex in 2017 en zei dat hij al zijn muziek schrijft en met Miller samenwerkte om alleen maar ideeën op te doen.
Miller legde in zijn interview uit waarom sommigen altijd een probleem zullen hebben met artiesten die ghostwriters gebruiken en hij gebruikte een rapper van OutKast om zijn punt duidelijk te maken.
'André 3000 is een van de grootste tekstschrijvers aller tijden', begon Miller. 'Als ik erachter zou komen dat hij niet de enige was die deze verzen schreef, zou dat de manier beïnvloeden waarop ik naar hem kijk. Ook al bezorgt hij het goed en zou hij slechts de bezorger kunnen zijn [het zou mij storen.]'
Miller bracht vervolgens hetzelfde punt naar voren dat ik maakte met de West-fan: Dat ghostwriting werd meer geaccepteerd in de hiphop toen het genre de popruimte betrad wat gebeurde in de jaren '90 toen labels als Bad Boy en Death Row miljoenen dollars in de rapindustrie brachten.
'Wat mensen missen is dat hiphop pop is geworden en als je het over pop hebt, heb je het uiteindelijk over de beste en grootste platen die je kunt krijgen en wie maakt het uit hoe je erbij komt, als je er maar bij komt?' Molenaar uitgelegd. 'Dus aan de popkant van hiphop veranderde het gewoon het spel en ging het meer om de resultaten.'
Maar ook al wordt de kwaliteit van rapmuziek gemeten aan de hand van albumverkoop en hitlijsten boven het vaardigheidsniveau in de mainstream Miljoenen mensen over de hele wereld van verschillende leeftijden associëren rap nog steeds met de culturele aspecten van hiphop wat wederom deels te maken heeft met het vertellen van je eigen verhaal.
Denk er eens over na. Zeker, mainstream rap is al bijna dertig jaar popmuziek, gebaseerd op het bereik en de dominantie van de hitparade. Toch zie je altijd mensen op sociale media die artiesten en hun projecten bashen als ze denken dat er ghostwriters worden gebruikt.
Cardi B, die toegaf ghostwriters te gebruiken, is slechts een van de artiesten waar velen juist om die reden op afkomen.
Een andere manier om het ghostwriting-debat uit te leggen is door te kijken naar het verschil tussen een gepassioneerde foodie en iemand die gewoon van eten houdt.
De foodie wil misschien weten wie de chef-kok is, hoe hij of zij het gerecht heeft bereid, welke ingrediënten zijn gebruikt en wat hun algemene techniek is. Het leren van deze bijzonderheden kan bijdragen aan de algehele eetervaring . Aan de andere kant kan iemand die gewoon van eten houdt, zich misschien niet druk maken over al die dingen en gewoon een smakelijk gerecht willen.
Zo vergelijkbaar met hoe de interesse van een foodie in kunstenaarschap niet zal afnemen de hiphopfan die nog steeds om de culturele aspecten van het genre geeft, zal het nooit goed vinden als een rapper de rijmpjes van iemand anders gebruikt .
Mensen klagen over ghostwriters in andere genres
Ja, het gebruik van ghostwriters in hiphop wordt veel meer afgekeurd in vergelijking met andere vormen van muziek, maar er zijn een groot aantal pop- en rockfans die erover hebben geklaagd ondanks dat de praktijk in die genres meer geaccepteerd wordt .
Neem Katy Perry, haar album uit 2020 Glimlach heeft een lange lijst met schrijvers. Op het eerste nummer van de LP, 'Never Real Over', staan bijvoorbeeld naast Perry nog acht andere tekstschrijvers op de aftiteling. Haar vervolgalbum 143 vermeldt ook een aantal schrijvers.
'Nou, ik hoef niet uit te leggen waarom het slecht is om meer dan 30 schrijvers op een album te hebben, maar als je het niet weet, mist het album zelfexpressie [het is] minder samenhangend vanwege de perspectieven die niet altijd bij elkaar passen', schreef een Reddit-gebruiker.
'Het grote aantal schrijvers betekent dat het label er sterk bij betrokken is en prioriteit geeft aan wat verkoopt boven wat echt aanvoelt', vervolgde die persoon. 'Hierdoor kan het album klinken alsof het door een commissie is ontworpen en niet met passie is gemaakt.'
Popzangeres JoJo Siwa kreeg ook kritiek toen ze zei dat haar virale nummer 'Karma' voor haar was gepitcht. Ze deed de bekentenis nadat een nog niet uitgebrachte versie van de versie van Brit Smith online verscheen.
Naderhand klaagden sommigen erover dat Siwa succes vond dankzij de creativiteit van iemand anders zoals de rapper Lil Tay die tweette: 'Ik kwam erachter [dat Siwa] haar liedjes koopt en haar muziek niet schrijft, en ik neem mijn muziek heel serieus en wil niet vergeleken worden met fraudeurs.'
Het is belangrijk om te zeggen dat ik niet denk dat artiesten die ghost- of co-schrijvers gebruiken fraudeurs zijn, maar dat ze gewoon niet in dezelfde categorie mogen worden geplaatst als op zichzelf staande acts.
Zelfs KISS, die veel van hun materiaal zelf schreef, kreeg enkele klachten over het gebruik van externe schrijvers als Desmond Child Bryan Adams en Diane Warren in het laatste deel van hun carrière.
'Door deze songwritingmethode zijn we het daadwerkelijke geluid kwijtgeraakt van hoe KISS eigenlijk zou klinken als ze hun eigen muziek en liedjes zouden schrijven', schreef iemand op een KISS-fanpagina.
'Elk nummer dat mede is geschreven, kan niet op dezelfde manier worden beschouwd als gerelateerd aan KISS als een nummer dat op enig moment door de daadwerkelijk optredende leden van de band is geschreven', voegde de KISS-purist eraan toe.
Nu zou dat gezegd kunnen worden de mensen die er niet van houden dat artiesten gebruik maken van ghostwriters of co-writers zijn in de minderheid maar als je wacht tot hun klachten voor altijd het zwijgen worden opgelegd, zou ik er niet op rekenen.
Dat komt omdat sommigen, net als ik, het liefste aan het luisteren naar muziek het verbaasd zijn over alle geweldige teksten die een persoon of band zelf bedenkt.
